o. Bazyli Mosionek OCD

O WYKŁADOWCY

o. Bazyli od Ducha Świętego (Jacek Mosionek)
Urodzony 13 grudnia 1963 roku w Radomiu. 25 stycznia 1995 roku wstąpił do Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych pw. Ducha Świętego. Pierwszą profesję zakonną złożył 2 lutego 1996 roku w Krakowie. Święcenia kapłańskie 15 maja 1999 roku z rąk ks. bp Jana Szkodonia. Studia licencjackie i doktoranckie z ekumenizmu na KUL w Lublinie oraz na UPJP II w Krakowie z zakresu prawosławia rosyjskiego – duchowości starców Pustelni w Optino.
Posługa duszpasterska: Lublin, ekonom w Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej i św. Rafała Kalinowskiego w Czernej. W duszpasterstwie parafialnym i karmelitańskim na Ukrainie (Charków, Kijów), wykłady z ekumenizmu w seminarium diecezji żytomiersko-kijowskiej w Worzelu (UA). Sekretarz prowincjalny ds. Misji karmelitańskich Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych w Afryce (Burundii, Rwanda). Opiekun Domu Modlitwy w Piotrkowicach. Obecnie w klasztorze w Lublinie.

O WYKŁADZIE

„Waga poznania samego siebie u Ojców Kościoła”

Doskonałość chrześcijańska w świetle nauczania Ojców Kościoła nie ma końca i prowadzi przez konieczność przechodzenia wielu etapów wędrówki, które prowadzą do Boga. Zdaniem autorów duchowych chrześcijaństwa, fundamentem i koniecznym warunkiem postępu na drodze duchowej jest znalezienie odpowiedzi na zagadnienie tajemnicy człowieka. Z jednej strony, interesowało ich zgłębienie tajemnicy ontologicznej struktury i funkcjonowania duszy ludzkiej w oparciu o dorobek filozofii greckiej. Odnosi się to zwłaszcza do słynnego wezwania Sokratesa: gnoti seauton – poznaj samego siebie, wyryte w świątyni w Delfach. Z drugiej strony, myśl chrześcijańska podjęła i rozwinęła teologiczną wizję człowieka zawartą w objawieniu Bożym, o stworzeniu człowieka na „obraz i podobieństwo Boga”. „Poznanie siebie dostarczy ci przewodnictwa także do poznania Boga” – mówi św. Bazyli. Celem jest nie tylko poznanie istoty duszy, lecz również docenienie własnych możliwości, wzrastanie w cnotach, zwłaszcza w dobroci i mądrości, ale także walce z wadami. Ale tym co najbardziej interesuje Ojców Kościoła, jest przede wszystkim relacja z Bogiem, źródłem istnienia i usytuowania człowieka w świecie, uczestnictwem w procesie uświęcenia, przebóstwienia natury stworzonej. W tym znaczeniu św. Grzegorz z Nazjanzu stwierdzi: „poznaj siebie przyjacielu! Poznaj swój początek i swoją naturę. To jest prosta droga do piękna pierwszego wzorca”. W takim świetle „waga poznania samego siebie u Ojców Kościoła”, ukazuje się jako sięgnięcie do źródeł wkładu chrześcijan, trudu zmierzającego do poznania rzeczywistości takiej, jaką zamierzył i widzi Bóg. Ubóstwo i wielkość człowieka, jego słabość i siła, niepoznawalność siebie i doświadczenie siebie w Bogu, jest drogą i sposobem wznoszenia się ku Niemu.