
Kościół wskazuje na potrzebę duchowej przemiany, duchowego dojrzewania, które winno być dojrzewaniem do pełni życia, a nie zmierzaniem ku duchowej śmierci. Teolodzy również zdają sobie sprawę z niezwykłej potrzeby głębi, pośród świata zarażającego pustką i nudą. Karl Rahner powiedział nawet, że chrześcijanie XXI wieku będą mistykami, albo nie będzie ich wcale, a Jan Paweł II w słowach „Wypłyń na głębię” zostawił nam wyraźny drogowskaz na trzecie tysiąclecie.
Z wielu stron napierają na nas propozycje różnych mistycyzmów typu dalekowschodniego czy zachodniego (New Age). Wprowadzają one wiele zamieszania wokół natury życia duchowego, wykorzystując głód doświadczenia i potrzebę głębszej modlitwy, np. medytacji.
To na przestrzeni niemal całego minionego stulecia, tak wyraźnie naznaczonego dramatami wojen i totalitaryzmów, Papieże wskazują na duchowość Karmelu, ogłaszając trzech świętych Zakonu Karmelitańskiego Doktorami Kościoła: św. Jan od Krzyża – 1927, św. Teresa od Jezusa – 1970, św. Teresa od Dzieciątka Jezus – 1997. W ten sposób zwracają uwagę na niezwykłą aktualność duchowości karmelitańskiej wobec najtrudniejszych problemów i oczekiwań.
Karmel uświadamia sobie, że posiada bardzo bogatą doktrynę, zdolną z powodzeniem sprostać przedstawionym wyżej wymaganiom i spokojnie odpowiadać na najtrudniejsze pytania z zakresu duchowości, a zwłaszcza mistyki. Karmelitański Instytut Duchowości jest po części odpowiedzią Zakonu na współczesne potrzeby, po części propozycją pogłębienia życia wiary, jak również chęcią uczestniczenia w duchowym pejzażu Krakowa.
Copyright © 2008 by KID, projekt i wykonanie serwisu: Indecity